Agroturystyka szansą dla rozwoju wsi – Luty 2006

 

2 luty 2006

mgr Stanisław Jarzyna -  Prezes Polskiej Izby Agroturystyki.

 

SZANSA ROZWOJU WSI TKWI W AGROTURYSTYCE

S.J.JARZYNA

Właściwie to powyższy tytuł powinien posiadać podtytuł , który mógłby mieć brzmienie; agroturystyka jako środek oraz narzędzie w strategii rządu Rzeczypospolitej do zwalczania bezrobocia strukturalnego, patologii społecznych , a także ożywienia zapóźnionych gospodarczo obszarów wiejskich.

Proponuje Państwu cykl artykułów , które mogą w znaczny sposób przybliżyć to czym naprawdę jest agroturystyka oraz jakie dziedziny gospodarcze ze sobą wiąże. Jakie problemy ekonomiczne, prawne, ubezpieczeniowe jej towarzyszą, a także jakie i kiedy efekty wywołuje w gospodarce krajowej. Aby móc uzmysłowić i przybliżyć socjologiczne oraz naukowe pojęcie agroturystyki musimy sobie uświadomić, że agroturystyka jako zjawisko gospodarcze należące do segmentu gospodarki rolnej nie jest już obecnie alternatywną formą turystyki, jak jeszcze do niedawna uważano. Natomiast jest niewątpliwie alternatywnym sposobem na spędzanie wolnego czasu i wypoczynku dla mieszkańców aglomeracji miejskich w tym również i dla turystów. Aby znaleźć odpowiedz na postawione powyżej pytania musimy dotrzeć do genezy słowotwórczej agroturystyki.

Prawdą jest to ,że na początku było słowo chociaż nie było ono w ogóle używane w literaturze , a termin turysta – turystyka pojawia się dopiero pod koniec XIX wieku. Natomiast agroturystyka jako pojęcie socjologiczno – ekonomiczne i gospodarcze dopiero pod koniec XX w.

Odkąd pojawiły się wsie, to ludzie czy to w starożytności, czy też w średniowieczu, czy później ,a także w czasach współczesnych często wyjeżdżali jak i obecnie wyjeżdżają na łono natury dla wypoczynku, nabrania sił i zdrowia, a także ze zwykłej ciekawości poznania pracy na gospodarstwie rolnym jego otoczenia, a także obecnie coraz częściej poznania i utrwalenia kultury wiejskiej jej folkloru, obrzędu, tradycji, obyczaju itp.

Faktem jest ,że wcześniej nikt takiego ruchu społecznego, zachowania i relacji nie nazywał agroturystyką, chociaż słowo agros jaki i tournus istniało już od dawien dawna i w znaczeniu dosłownym oznaczało zupełnie coś innego. Np. agros z greckiego to pole lub uprawiana ziemia, a więc nie dzikie ( tu agrokultura jako sposoby uprawy). Natomiast tournus z języka łac. to ruch obrotowy, obrót dookoła lub okrężny ruch, np. planety. Tak w telegraficznym skrócie można by opowiedzieć o pochodzeniu terminologii obecnie powszechnie używanej jako agroturystyka.

W naszym kraju przyjęto nazywać agroturystyką każdą działalność polegającą na wynajmowaniu miejsc noclegowych na wsi. Jest to nie słuszne i jakże mylące pojęcie, ponieważ agroturystyka to przede wszystkim takie formy wypoczynku i usług , które mają związek z gospodarką, hodowlą, uprawą, rybołówstwem, ogrodnictwem, sadownictwem itd. Miejscem „uprawy” usług agroturystycznych jest najczęściej i powinno być czynne gospodarstwo rolne. Pozostałe inne formy turystyki na terenach wiejskich odbywające się poza granicami gospodarstwa rolnego nazwiemy turystyką wiejską lub turystyką na wsi.

Jak już wspomniałem na początku było słowo, dlatego należy zacząć wyjaśnianie od takiego momentu, w jakim nastąpiło egzemplifikowanie tych nowych terminów i oznaczenie nimi nowych dziedzin działalności gospodarczych oraz społecznych. I tu następuje rzecz niebywała bowiem oficjalne zdefiniowanie tego czym jest naprawdę agroturystyka z punktu widzenia gospodarki, ekonomii, socjologii praktycznie poza moimi próbami poczynionymi w 2002 roku nie istnieje. Pozwolę sobie w tym miejscu przytoczyć Państwu własne definicje aby lepiej wyjaśnić i przybliżyć Państwu terminy jakimi w treści artykułu będę się posługiwał, a co jak mniemam znacznie ułatwi poznanie istoty zagadnień związanych i wywodzących się niejako z samej agroturystyki.

Tak więc:

AGROTURYSTA to osoba, która opuszcza miejsce swojego stałego zamieszkania i udaje się (dowolnym środkiem komunikacji lub pieszo) do gospodarstwa rolnego w celu pobytu, który nie jest związany z zamiarem osiedlenia się lub zarobkowania. Jednak dopuszcza się możliwość zarobkowania w trakcie pobytu w gospodarstwie agroturystycznym pod warunkiem, że służy on w celu obniżeniu kosztów usług podstawowych (nocleg, wyżywienie), bezpośrednio związanych z pobytem agroturysty.

 

 

Dodaj komentarz